Trump's Grote Schoonmaak: Van Klimaat tot Koelkast, Alles Moet Anders in het Witte Huis

De Amerikaanse politiek is zelden saai, maar met Donald J. Trump aan het roer wordt het eerder een soort realityshow die de grenzen van de werkelijkheid opzoekt. De afgelopen periode heeft de voormalige (en mogelijk toekomstige) president weer eens bewezen dat hij een man van daad is, of op zijn minst een man van veel, *veel* besluiten. En die besluiten? Die zijn zo verfrissend direct als een baksteen door een ruit, en minstens zo impactvol.

## Klimaatbeleid: De 'Groene Leugen' en de Grote Schoonmaak

Het meest recente wapenfeit in Trumps kruistocht tegen 'de groene leugen' – zijn poëtische benaming voor de wetenschappelijk bewezen klimaatverandering – is het schrappen van de zogenaamde 'Endangerment Finding'. Voor de leek: dit was de wetenschappelijke vaststelling dat bepaalde broeikasgassen gevaarlijk zijn voor de gezondheid en welvaart van Amerikanen. Nu die 'bevinding' van tafel is geveegd, mag het federale klimaatagentschap EPA de uitstoot van broeikasgassen niet langer reguleren. Een soort 'laat maar waaien'-beleid, maar dan letterlijk.

Volgens Lee Zeldin, het hoofd van de EPA, is dit een van de belangrijkste beslissingen om de bureaucratie te verkleinen en te dereguleren. En de kers op de taart? Autobouwers en andere bedrijfstakken zouden meer dan 1.000 miljard dollar besparen. Waar dit astronomische bedrag precies vandaan komt, is net zo helder als de CO₂-uitstoot boven een Chinese fabriek, maar hé, een miljardje meer of minder, wie let daarop?

Minister van Binnenlandse Zaken Doug Burgum ging zelfs nog een stap verder op Fox News, met een logica die menig scheikundeleraar de wenkbrauwen deed fronsen: "CO₂ is nooit een vervuilende stof geweest. Wanneer we ademen, stoten we CO₂ uit. Planten hebben CO₂ nodig om te groeien, dus bij meer CO₂ gaan ze het net beter doen." Een adembenemende redenering, letterlijk. Misschien moeten we allemaal maar diep ademhalen en de planten bedanken voor hun harde werk.

Maar Trump zou Trump niet zijn als hij niet ook de windenergie de wind uit de zeilen nam. Offshore windprojecten, zoals het al voor 80 procent afgewerkte 'Revolution Wind', werden opgeschort vanwege "risico's voor de nationale veiligheid". Welke risico's? Misschien dat de windmolens de golfballen van Mar-a-Lago uit koers blazen, of dat ze het uitzicht op de zonsondergang verpesten. De ware reden blijft in de nevelen van de 'nationale veiligheid' gehuld, maar het is duidelijk: de groene revolutie moet wachten.

## Immigratie: Muren, Shutdowns en Deurwaarders

Ook op het thuisfront is het een drukte van jewelste. Het Amerikaanse ministerie van Binnenlandse Veiligheid dreigde met een shutdown door een gebrek aan financiering. Het resultaat? Luchthavenvertragingen, want wie heeft er nou betaalde TSA-medewerkers nodig als je een muur hebt? De ironie is bijna tastbaar. Een meerderheid van de Amerikanen is tegen Trumps immigratietactieken, zo blijkt uit peilingen, maar een president die luistert naar peilingen? Dat is pas een 'groene leugen'.

En dan was er nog het hartverscheurende verhaal van Any Lucia Lopez Belloza, de 19-jarige student die werd gedeporteerd en vervolgens door een rechter weer mocht terugkeren. Een administratieve achtbaan, gratis aangeboden door de overheid. Ook de tijdelijke beschermde status voor Jemenitische vluchtelingen en asielzoekers werd beëindigd. Want als je vlucht voor oorlog, dan is het wel zo handig als je ook nog een plek hebt om naartoe te vluchten, toch? Niet volgens de Trump-doctrine.

## Buitenlandse Zaken: Van Iran tot Groenland, de Wereld volgens Trump

Op het internationale toneel is Trump minstens zo actief. Iran kreeg te horen dat een regimeverandering "het beste is wat er kan gebeuren", en voor de zekerheid werd er een tweede vliegdekschip naar het Midden-Oosten gestuurd. Want diplomatie op zijn Trumps is: stuur een vliegdekschip en zeg dat je succes verwacht. En over succes gesproken: een Amerikaanse functionaris gaf toe dat de VS de dollar schaars maakte om de Iraanse rial te wurgen. Een soort economische wurggreep, maar dan met een glimlach.

Zelfs Groenland was niet veilig voor de Amerikaanse expansiedrift. Trump dreigde het eiland te annexeren, een vastgoeddeal die net niet doorging, tot grote teleurstelling van de makelaar in het Witte Huis. En Marco Rubio, de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, waarschuwde Europa voor een nieuw tijdperk in de geopolitiek, terwijl hij en passant het Europese beleid over klimaat en migratie afkraakte. Want kritiek geven, dat kunnen de Amerikanen als de beste.

## Binnenlandse Perikelen: Rechtszaken, Stemmen en Andere Afleidingen

Ook binnen de landsgrenzen blijft Trump de gemoederen bezighouden. Harvard werd aangeklaagd vanwege gegevens over ras bij toelatingen, want diversiteit is blijkbaar een juridisch probleem. De BBC kreeg een smaadzaak aan de broek vanwege een bewerkte toespraak in een documentaire. Vrijheid van meningsuiting is prima, zolang het maar Trumps mening is.

En dan was er nog de kwestie van de racistische videopost, die Trump verdedigde door te zeggen dat hij niets wist van Lutnicks trip naar Epstein Island. Een klassieke 'ik wist van niks'-move, zo oud als de weg naar Rome, of in dit geval, naar een privé-eiland. Tot slot dreigt Trump met een uitvoerend bevel om stem-ID's te verplichten voor verkiezingen. Want stemmen is een privilege, geen recht, en vooral geen recht voor mensen die geen ID hebben. Of die niet op hem stemmen, natuurlijk.

Kortom, Donald Trump blijft Donald Trump. Een man van daad, of van chaos, afhankelijk van je perspectief. Eén ding is zeker: saai wordt het nooit, en de popcorn is nog lang niet op.